معرفی شرکت
شرکت کربن ایران در سال ۱۳۵۱ با مشارکت شرکت ملی صنایع پتروشیمی و بانک توسعه صنعت و معدن و با همکاری شرکت آمریکایی Cabot Corporation تأسیس شد و در دیماه ۱۳۵۳ با ظرفیت اولیه ۱۴ هزار تن در سال، تولید دوده صنعتی را در اهواز آغاز کرد. در حال حاضر شرکت با برخورداری از دو واحد تولیدی، ظرفیت تولید سالانه ۳۶ هزار تن دوده صنعتی را داراست. کربن ایران با بهرهگیری از فناوریهای نوین و سیستم کنترل اتوماتیک DCS، انواع مختلف دوده صنعتی را تولید میکند و با رعایت استانداردهای ملی و بینالمللی از جمله ASTM، بر کیفیت محصولات، توسعه پایدار و الزامات زیستمحیطی تأکید دارد. محصولات شرکت علاوه بر تأمین نیاز بیش از ۲۰۰ تولیدکننده داخلی در صنایع مختلف، به ۱۹ کشور در چهار قاره جهان صادر میشود. این شرکت با تولید ۱۲ نوع کربن بلاک و حضور در بازارهای داخلی و بینالمللی، بهعنوان یکی از تولیدکنندگان معتبر دوده صنعتی شناخته میشود.
محصولات و خطوط تولید
کربن ایران انواع دوده Hard (۳۳۰،۲۲۰،۲۳۴،۳۲۶، ۳۳۹، ۳۷۵-N) و دوده Soft (۶۶۰، ۵۵۰-N) تولید میکند. بخش عمده دوده صنعتی در صنعت تایر، محصولات لاستیکی و قطعات صنعتی مصرف میشود و بهعنوان عامل تقویتکننده، افزایشدهنده مقاومت سایشی و بهبوددهنده دوام لاستیک بهکار میرود. در حدود ۵ تا ۱۰٪ از مصرف دوده به پلاستیکها و مستربچها و حدود ۳ تا ۵٪ به رنگها، پوششها و جوهرهای چاپ اختصاص دارد؛ مابقی نیز در کاربردهای تخصصی از جمله مواد رسانا و باتریها مورد استفاده قرار میگیرد.
مواد اولیه اصلی تولید دوده شامل اکسترکت، CSO و قطران است که بهترتیب از تولیدکنندگان روانکار، پالایشگاهها و تولیدکنندگان کک تأمین میشوند.

جایگاه کربن ایران در صنعت و سهم شرکت از عرضه دوده صنعتی در بورس کالا
بر مبنای ظرفیتهای اسمی اعلامشده، صنعت دوده ایران دارای چند تولیدکننده اصلی است؛ کربن ایران با ظرفیت اسمی ۳۶ هزار تن در سال، حدود ۲۲٪ از ظرفیت اسمی تولیدکنندگان اصلی را در اختیار دارد و در سال ۱۴۰۴ تولید آن به حدود ۴۱ هزار تن رسید.
بر اساس اطلاعات معاملات بورس کالای ایران در سال ۱۴۰۴، چهار تولیدکننده دوده صنعتی در بازار حضور داشتهاند. کربن ایران با عرضه ۱۸،۷۲۰ تن، یکی از عرضهکنندگان اصلی این بازار بوده است.

سهم کربن ایران از صادرات دوده صنعتی
کربن ایران در سال ۱۴۰۴ سهم ۱۵.۱٪ از صادرات دوده کشور داشته است بر اساس گزارش شرکت، پاکستان، هند، رومانی، قزاقستان، ارمنستان، امارات، بلغارستان،ترکیه و آسیای جنوب شرقی از مقاصد صادراتی کربن ایران در سال ۱۴۰۴ بودهاند.

ظرفیت و حجم تولید خطوط تولیدی (تن)
بر اساس آخرین داده ثبتشده (۱۴۰۴)، خط تولید دوده با تولید ۴۱,۰۱۲ تن بیش از ظرفیت اسمی خود فعالیت کرده است.

روند نرخ دلاری دوده داخلی ، متوسط نرخ لوبکات سبک و سنگین
نرخ دلاری دوده داخلی در سالهای اخیر روند نزولی داشته و برای پیشبینی ۱۴۰۵ در سطح ۱,۰۴۸ دلار بر تن فرض شده، درحالیکه نرخ دلار مبادلهای مورد استفاده در پیشبینی بهطور محسوسی افزایش یافته است.
از آنجا که اکسترکت،CFO و روغنهای آروماتیک از خوراکهای اصلی تولید دوده بوده و در پالایشگاههای روغنسازی از لوبکات تولید میشوند، قیمت اکسترکت همبستگی معناداری با قیمت لوبکات دارد.

روند درآمدها و سودآوری
درآمد عملیاتی در پیشبینی ۱۴۰۵ با رشد چشمگیری نسبت به ۱۴۰۴ به حدود ۷۳،۷۸۸،۸۹۴ میلیون ریال میرسد و سود خالص نیز با رشد مشابه به ۱۹,۰۵۸,۶۵۲ میلیون ریال افزایش مییابد.

ساختار بهای تمام شده تولید
بزرگترین بخش هزینههای تولید مربوط به مواد مستقیم مصرفی است. در پیشبینی ۱۴۰۵، جمع هزینههای تولید به ۵۶,۵۶۴,۶۳۶ میلیون ریال میرسد که ٪۸۹ آن مواد مستقیم مصرفی (اکستراکت، قطران، و سایر) است.

تحلیل حاشیه سود

مفروضات کلیدی پیشبینی سال ۱۴۰۵
پیشبینیهای مالی ۹ ماهه انتهایی سال ۱۴۰۵ بر اساس مفروضات کلان اقتصادی و نرخهای کامودیتی زیر استوار است
نرخ دلار مبادلهای مفروض (۱,۸۰۰,۰۰۰ ریال) روندی صعودی نسبت به میانگین ۱۴۰۴ (۸۲۸,۹۱۴ ریال) دارد، درحالی که نرخ دلاری دوده داخلی با کاهش نسبت به سالهای قبل، در سطح ۱,۰۴۸ دلار بر تن قرار دارد. ترکیب این دو فرض، محرک اصلی روند حاشیه سود در پیشبینی ۱۴۰۵ است.

صورت سود و زیان

تحلیل حساسیت سود خالص تحلیلی ۱۴۰۵ به نرخ لوبکات و نرخ دلار
سود خالص تحلیلی ۱۴۰۵ نسبت به تغییرات نرخ لوبکات (دلار بر تن) و نرخ دلار مبادلهای (ریال) به شدت حساس است. سناریوی مبنا (نرخ دلار ۱,۸۰۰,۰۰۰ ریال و لوبکات ۵۲۵ دلار) سود خالص معادل ۱۹,۰۵۸ میلیارد ریال را نتیجه میدهد.

اهداف و برنامههای آتی
•مهمترین طرح توسعه شرکت کربن ایران، «طرح احداث کارخانه تولید دوده صنعتی ایران» است که با هدف توسعه ظرفیتهای تولیدی و تقویت جایگاه شرکت در بازارهای داخلی و بینالمللی در حال اجراست. هزینه برآوردی این طرح ۳۵ هزار میلیارد ریال بهعلاوه ۲.۵ میلیون دلار برآورد شده و تا تاریخ ۱۴۰۵/۰۳/۳۱ حدود ۱.۲ هزار میلیارد ریال هزینه برای آن انجام شده است. پیشرفت فیزیکی طرح در پایان خرداد ۱۴۰۵ به ۱۰ درصد رسیده و بهرهبرداری از آن برای شهریور ۱۴۰۸ پیشبینی شده است.


